گروهی از بچه ها در نزدیکی دو ریل راه آهن،مشغول به بازی بودند.یکی از این دو ریل قابل استفاده بود ولی آن دیگری غیر قابل استفاده.تنها یکی از بچه ها روی ریل خراب شروع به بازی کرد وپس از مدتی روی همان ریل غیر قابل استفاده خوابش برد.سه بچه دیگر هم پس از کمی بازی روی ریل سالم،همان جا خوابشان برد.قطار در حال آمدن بود و سوزن بان می بایست تصمیم صحیحی بگیرد. سوزن بان می تواند مسیر قطار را تغییر داده و آن را به سمت ریل غیر قابل استفاده هدایت کند و از این طریقجان سه فرزند را نجات دهد و یک کودک قربانی این تصمیم گردد و یا می تواند مسیر قطار را تغییر نداده و اجازه دهد که قطار به راه خود ادامه دهد.
سوال؟؟
اگر شما جای سوزن بان بودید در این زمان کوتاه و حساس چه نوع تصمیمی می گرفتید؟
بیشتر مردم ممکن است منحرف کردن مسیر قطار را برای نجات سه کودک انتخاب کنند و یک کودک را قربانی ماجرا بدانند که البته از نظر اخلاقی و عاطفی شاید تصمیم صحیح به نظربرسد اما از دیدگاه مدیریتی چطور ؟؟؟ در این تصمیم،آن یک کودک عاقل به خاطر دوستان نادان خود(سه کودک دیگر)که تصمیم گرفته بودند در آن مسیر اشتباه و خطرناک بازی کنند،قربانی می شود.
این نوع معضل هر روز در اطراف ما،در اداره،جامعه در سیاست و به خصوص در یک جامعه دموکراتیک اتفاق می افتد،اقلیت قربانی اگثریت احمق و یا نادان می شوند.
کودکی که با موافق با انتخاب بقیه افراد برای مسیر بازی نبود طرد شد و در آخر هم او قربانی این اتفاق گردید و هیچ کس برای او اشک نریخت.کودکی که ریل از کار افتاده را برای بازی انتخاب کرده بود هرگز فکر نمی کرد که روزی مرگش این گونه رقم بخورد.اگر په هر چهار کودک مکان نا مناسبی را برای بازی انتخاب کرده بودند ولی آن کودک تنها قربانی تصمیم اشتباه آن سه کودک دیگر که آگاهانه تصمیم به آن کار اشتباه گرفته بودند شد.اما با این تصمیم عجولانه نه تنها آن کودک بی گناه و عاقل جانش را از دست داد بلکه زندگی همه مسافران را نیز به خطر انداخت زیرا ریل از کار افتاده منجر به واژگون شدن قطار گردید و همه مسافران نیز قربانی این تصمیم شدند و نتیجه این تصمیم چیزی جز زنده ماندن سه کودک نادان نبود.
مسافران قطار را می توان به عنوان تمامی کارمندان سازمان فرض کرد و گروه مدیران را همان کودکانی در نظر گرفت که می توانند سرنوشت سازمان (قطار) را تعیین کنند.
گاهی در نظر گرفتن منافع چند تن از مدیران که به اشتباه تصمیمی گرفته اند،منجر به از دست رفتن منافع کل سازمان خواهد شد و این همان قربانی کردن صدها نفر برای نجات این چند نفر است.
زندگی کاری همه مدیران پر است از تصمیم گیری های دشوار.
با عدم اتخاذ تصمیمات صحیح به سبک مدیریتی،به پایان زندگی مدیریتی خود خواهد رسید.
به یاد داشته باشیم:
آن چه که درست است همیشه محبوب نیست و
آن چه که محبوب است همیشه حق نیست!!!!!!
به وبلاگ انجمن علمی مهندسـی صنایـع